|
توی کُنچیل غمت جا مُندم به همی ، ای همه تنها مُندم پای مه لنگ نهه به رفتن به شما مردم ایجا مُندم ُ جا مُندم ، جا مُندم ، تنها مُندم
توی کُنچیل غمت گیر اُمکه به خو با دست خو زنجیر اُمکه گول چشمون سیاهت اُمخا همه رفتن مه دگه دیر اُمکه
جا مُندم ، جا مُندم ، تنها مُندم
توی کُنچیل غمت گم بودُم به همی ای همه بد نُم بودُم به هوای بندر و خاک جنوب مُندم و عاشق مردم بودُم
جا مُندم ، جا مُندم ، تنها مُندم
توی کُنچیل غمت گیجُم مه توی یک شیب پر از پیچُم مه به گمُنت که کسی هستم مه؟ نه عزیزُم به خدا هیچُم مه
جا مُندم ، جا مُندم ، تنها مُندم
زنده یاد صالح سنگبر
|
